HADASSA'S KEUKEN

Het idee van het hebben van een eigen keuken is een lang gekoesterde droom. Zoals dat met dromen gaat was de vorm niet direct duidelijk. Wat wel heel duidelijk was is dat ik je graag wil laten zien hoe leuk koken en hoe fijn eten is… wanneer je er een beetje liefde en aandacht in stopt. Ik begon als cateraar, maar merkte dat mijn grootste passie niet is om mijn eten uit te serveren. Maar vooral om je te vertellen over het eten. Waar het vandaan komt. Je te laten zien hoeveel moois er bestaat. Ik wil laten zien hoeveel fantatsisch er in ons eigen land te krijgen is, vaak dichterbij dan je denkt -en dan heb ik het niet over de supermarkt op de hoek. Al snel ontstond dus ook het plan om ook een kookboek te gaan schrijven. Waarin ik tegelijk mijn liefde voor eten kan doorgeven door de recepten, maar ook iets kan vertellen over waar het eten vandaan komt. Het eerste boek wordt een heel persoonlijke, een hommage aan mijn opa en een begin van meer. Want dat er meer is werd al snel duidelijk toen ik merkte dat ik vier boeken in één probeerde te stoppen, er is zoveel moois waar ik jullie over wil vertellen.

Zo kan het dus dat de keuken verandert van vorm. Het blijft de plek waar ik blijf koken, experimenteren en improviseren. Maar het zal geen cater-keuken meer zijn voor groepen. De quiches en hondenkoeken blijven wel op het menu, die ga ik jullie niet meer afnemen. Maar verder gaat dit voor een plek worden waar ik je ga inspireren en uitdagen misschien.

​​

HET BEGIN

      "De liefde voor koken begon denk ik op het moment dat ik op mijn vijfde mijn eigen elektrisch fornuisje kreeg, met bijbehorende potjes en pannetjes, van mijn opa. Ik scharrelde van allerlei ingrediënten bij elkaar die ik mooi van kleur vond, lekker vond, of die gewoon voor handen waren. Ik vind dit nog steeds de leukste manier van koken. En de tekeningen, die zijn er denk ik ook rond die tijd ingeslopen. Ik deed graag boodschappen, of moest dat maar voor het verhaal klinkt het leuker dat ik dat graag uit mezelf deed. Lezen kon ik alleen nog niet dus waren de boodschappenbriefjes in de vorm van tekeningen. Ik kan je dat trouwens nog steeds aanraden, zo’n tekening fleurt je lijstje enorm op! (ik probeerde dat tekenen ook bij mijn proefwerken op school wat me bij natuurkunde de opmerking opleverde “de lesstof heeft ze zich nog niet helemaal eigen gemaakt, maar de tekeningen van de proefopstellingen zijn prachtig”…)"

©2018 made by Hadassa